|
|
|
|
Weststellingwerf
Het ontstaan van Weststellingwerf
In het jaar 1204 verleende de bisschop van Utrecht aan de inwoners van Oldeholtpade het recht om een eigen kapel te hebben. Dat is één van de eerste bewijzen dat de toen rondtrekkende mensen de streek tussen de rivieren Linde en Tjonger als hun vaste woonplaats gingen beschouwen. Zij begonnen op bescheiden wijze in de landstreek die wij nu Weststellingwerf noemen, de bestaande wildernis in cultuur te brengen.
Later wordt gesproken over meerdere dorpen; er is zelfs
een hele strook bewoond gebied langs de rivier de Linde. Langzaam maar
zeker ontstaat een "vrije natie der
Stellingwerven", die door drie (uit de kring van dorpsrechters gekozen)
Stellingen wordt bestuurd. Deze manier van besturen was voor die tijd
uitzonderlijk democratisch.
De naam Stellingwerf komen we voor het eerst tegen in
een bantekst van de Bisschop van Utrecht van 1309. In 1517 worden de
Stellingwerven gescheiden in Stellingwerf-Westeinde en
Stellingwerf-Oosteinde. in dat jaar werden de Stellingwerven ingedeeld bij
Friesland.
De bisschoppen van Utrecht probeerden door de jaren heen het armoedige gewest van haar weinige rijkdommen te beroven. Tot ongeveer het jaar 1500, als de bisschop de Stellingwerven in een gulle bui aan de Hertog van Saksen cadeau doet. Deze zag er eigenlijk ook geen brood in, en voegde het gebied bij Friesland. Er werd een grietman aangesteld en grondbelasting ingevoerd. Verder mochten de bewoners zich zelf redden. Dat ging steeds beter: "We meugen niet klaegen".  Intussen zijn de Stellingwerven bestuurlijk gescheiden in Oost en West. De rivier de Tjonger vormt de grens met het oude Friesland, wat welvaart bracht door de beroepsvaart. Iedere winter trad hij buiten zijn oevers, waardoor de dorpen onder water kwamen te staan. Nu is de rivier onmisbaar geworden voor de pleziervaart.
Weststellingwerf in de 20ste eeuw
Toen het veen uitgeput raakte, kregen de Weststellingwervers het aan het einde van de 19e eeuw moeilijk. Werkloosheid en armoede waren het gevolg. In Noordwolde is toen de rietvlechtindustrie ontstaan. Een bezoek aan het Nationaal Vlechtmuseum Noordwolde geeft een goed beeld van die tijd. De opkomst van het socialisme ging gepaard met beter onderwijs. De mulo in Wolvega was vaak de eerste stap naar hoge bestuurlijke posten van politici of vakbondsleiders. Ambachtelijke bedrijven groeiden uit tot grote ondernemingen. Vooral de zuivelindustrie nam een grote vlucht, dankzij de inzet van vele honderden boeren.  Monumenten
Natuurlijk
is er wel het standbeeld van Pieter Stuyvesant, te vinden in Wolvega.
In 1610 werd Pieter in Weststellingwerf (Peperga) geboren. Hij ging in dienst bij de Westindische Compagnie (WIC) en werd in 1643 gouverneur van Curaçao. In een gevecht met de Spanjaarden werd zijn been afgeschoten. Hij kreeg een houten been, dat hij met zilveren sieraden liet bespijkeren. Zo kwam hij aan zijn bijnaam: Silver-leg. Na zijn herstel werd hij in 1647 directeur-generaal van Nieuw Nederland met als hoofdplaats Nieuw Amsterdam, de plaats die later uitgroeide tot de miljoenenstad New York. In 1664 moest Stuyvesant de kolonie overdragen aan de Engelsen. Nieuw Amsterdam werd New York. Stuyvesant keerde terug naar Nederland, maar heimwee dreef hem opnieuw naar New York, waar hij tot zijn dood in 1672 als kolonist verbleef. In Amerika en in Weststellingwerf wordt nog steeds met respect over deze wilskrachtige persoonlijkheid gesproken.
.
Wilt u meer weten over de historie van
Weststellingwerf?
Neem dan contact op met:
Neem ook eens een kijkje op de site van de
Vereniging Historie Weststellingwerf:
www.home.zonnet.nl/destelling op
www.pvdlende.dds.nl of op de
Heempage.
Bron: www.weststellingwerf.nl |
|
Wonen, Werken en Recreëren in een Veilig Weststellingwerf. |
